|
Concertbezoek Wibi
LENTETOURNEE ENCORE
We zijn op een zondag naar een
concert van Wibi Soerjadi in de Doelen in Rotterdam geweest. “Wij” zijn in dit geval mijn moeder
en ikzelf (37 jaar). Natuurlijk ken ik Wibi van naam en een Cd’tje maar live had ik hem nog nooit gehoord. Dus
alles was 1 grote verrassing.
Onze plaatsen waren (met dank aan Dewi) heel goed. Het concert was in een kleinere zaal en we zaten in de
1e ring direct achter het toneel. Hierdoor keken we direct op de toetsen. De eerste twee stukken heb ik dan
ook, behalve van de prachtige muziek, ook erg van zijn pianospel genoten. Zoals zijn handen heen en weer vliegen
over de toetsen, dan weer zacht, dan weer hard of heeeeeeeel erg snel. Het is wel duidelijk dat hij zijn ziel en zaligheid
in zijn spel legt. Wat hij allemaal precies gespeeld heeft kun je zien op het programma (deze wordt later toegevoegd)
Heel leuk was toch de toelichting die Wibi bij elk stuk gaf. Zo liet hij bij Réminiscences
de Don Giovanni de verschillende stijlen horen van Mozart, Liszt en Chopin. Ook vertelde hij hoe de ‘Borsato transcriptie’
tot stand is gekomen. En bij de ‘Gladiator’ liet hij horen wat de muziek moest uitbeelden, o.a. paarden en oorlog.
Dit alles vertelt Wibi op een grappige, onderhoudende en duidelijke manier. Het concert werd afgesloten
met drie toegiften waarvan de laatste een soort ode aan ons koningshuis was met o.a. ‘Oranje boven’ en het ‘Wilhelmus’.
Kortom, een concert van
Wibi Soerjadi kan ik iedereen aanbevelen. Hij heeft er weer 2 fans bij. Ines
SALONCONCERT
WULPENHORST Via Dewi heb ik een kaartje kunnen krijgen voor een exclusief salonconcert
van Wibi Soerjadi. Samen met haar en een aantal andere pianoleerlingen gingen we naar Zeist. Eerst waren we een beetje
de weg kwijt, er was namelijk niet aangegeven welke oprit we moesten hebben! Uiteindelijk hebben we het, na een aantal keren
de auto omgedraaid te hebben, gevonden. 
Het landhuis, gebouwd in 1858 (in de tijd van de componisten waar
Wibi Soerjadi de meeste affiniteit mee heeft), is enorm. We kwamen rond half 8 aan en het was al donker. Er was geen
buitenverlichting en daarom konden we de buitenkant niet erg goed zien. Het licht van binnen scheen door de ramen en ik keek
mijn ogen uit; fluweelrode gordijnen, enorme kroonluchters…
De
hal alleen al was prachtig. Er stonden 2 zwarte vleugels.
We moesten onze jassen ophangen en na een tijdje wachten konden we langs een bar om champagne (of in mijn
geval Spa Blauw) te halen. Daarna konden we naar de volgende zaal lopen, waar een zwarte vleugel stond; een Bechstein.
Iedereen, en dan spreek ik over zo’n 75 man, ging zitten. Het eerste gedeelte van het concert speelde Wibi stukken van
Frederic Chopin. Het was erg mooi om naar te luisteren. Mijn favoriete stuk in dit gedeelte was “Ballade nr. 4 opus
57 in F”, omdat het een vrolijk en lieflijk stuk was, en ik vond de overgangen van hard naar zacht erg mooi.
In de pauze mochten we getuige
zijn van de onofficiële opening van het Chopin/Lisztmuseum in de “kelder” van het landgoed.
Hierin waren allerlei schilderijen, beeldjes en muziekstukken verzameld van Chopin en Liszt.
Hierna liepen we weer naar boven,
de schermkamer van Wibi in. Er stond een klein buffet opgesteld; taart, cake, koek, chocolade en thee en koffie kon hier genuttigd
worden.
Toen iedereen genoeg had gegeten begon het tweede gedeelte van het concert, met
stukken van Frans Liszt. Hier was “Meine Freunden” mijn favoriete stuk; ook dit was een lekker vrolijk stuk. Het
laatste nummer was vrij heftig. Hierna kreeg Wibi een staande ovatie en bloemen. Toen kregen we te horen dat Wibi nog een
stuk zou gaan spelen in de hal. Iedereen liep naar de hal,
waar Wibi een zelfgemaakte transcriptie speelde van “The Lion King”. De klassieke nummers van het concert
zelf kende ik niet, maar de liederen van “The Lion King” natuurlijk wel, en daarom was dit erg herkenbaar en mooi.
  Na nog een groot applaus ging Wibi achter een tafeltje zitten, waar hij handtekeningen uitdeelde. Ook kon
je Cd’s en DVD’s kopen. Ik heb twee handtekeningen gehad (1 op het programmavel en 1 op mijn DVD) en
ik ben met Wibi op de foto geweest. Ook heb ik nog even met hem gepraat. 
Uiteindelijk gingen we weer naar huis. Ik vond het echt een hele bijzondere en leuke ervaring en ik had het voor geen goud willen missen!
Arianna
|
